noscript image for google
Slideshow image Slideshow image Slideshow image Slideshow image Slideshow image Slideshow image Slideshow image Slideshow image
Previous Next
Το Πάσχον Ισχίο

ΤΟ ΠΑΣΧΟΝ ΙΣΧΙΟ


Το ισχίο μπορεί να επηρεαστεί από διάφορες παθήσεις που καθιστούν την κίνηση της κεφαλής του μηριαίου οστού μέσα στην κοτυιλιαία κοιλότητα επώδυνη και περιορισμένη.

 
ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ;
 
Η αρθρίτιδα στην κυριολεξία σημαίνει "φλεγμονή της άρθρωσης". Φλεγμονή είναι η φυσική αντίδραση του οργανισμού σε ένα ερεθισμό (πχ τραύμα, φθορά, τοξίνες, μικρόβια). Σε ορισμένες μορφές αρθρίτιδας, όπως η οστεοαρθρίτιδα, η φλεγμονή οφείλεται στη φθορά του αρθρικού χόνδρου. Σε άλλες μορφές αρθρίτιδας, τις φλεγμονώδεις αρθρίτιδες (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα), ο αρθρικός υμένας φλεγμαίνει ως μέρος μιας συστηματικής νόσου.
 
Ποιά είναι τα συμπτώματα της αρθρίτιδας?
Η αρθρίτιδα σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί μια επικίνδυνη για την ζωή του ασθενούς νόσο, επηρεάζει ομώς σημαντικά τη ποιότητα της ζωής του. Η αρθρίτιδα προκαλεί πόνο και περιορισμό στην κίνηση του ισχίου, συμπτώματα τα οποία μπορεί να στερήσουν από ένα άτομο τη δυνατότητα να εκτελεί συνηθισμένες καθημερινές δραστηριότητες. Στα πρώτα στάδια της νόσου ο πόνος οφείλεται στην φλεγμονή που αναπτύσσεται. Στα μεταγενέστερα στάδια, όταν ο χόνδρος έχει φθαρεί εντελώς τα αρθρουμένα οστά δεν κινούνται ομαλά το ένα πάνω στο άλλο αλλά τρίβονται το ένα πάνω στο άλλο. Σε αυτό το στάδιο η κύρια αιτία του πόνου είναι η μηχανική τριβή.
 
Ποιά είναι τα είδη της αρθρίτιδας?
 Οστεοαρθρίτιδα

Η οστεοαρθρίτιδα χαρακτηρίζεται από την προοδευτική φθορά του αρθρικού χόνδρου που μπορεί να φτάσει μέχρι σχεδόν την πλήρη καταστροφή του και την αποκάλυψη του υποχόνδριου οστού. Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια πάθηση μη αναστρέψιμη (ο χόνδρος που έχει φθαρεί δεν αναπτύσσεται ξανά).
 
Η οστεοαρθρίτιδα είναι η συχνότερη αιτία αρθρίτιδας και έχει δύο τύπους:
 την πρωτοπαθή (ιδιοπαθή, εκφυλιστική)

 Η πρωτοπαθής οστεοαρθρίτιδα είναι ο πιο κοινός τύπος οστεοαρθρίτιδας και εμφανίζεται πιο συχνά σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (>65 ετών). Είναι αγνώστου αιτιολογίας (ιδιοπαθής) και αποτελεί μια εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων.
 
 την δευτεροπαθή
 
 Η δευτεροπαθής οστεοαρθρίτιδα είναι γνωστής αιτιολογίας και εμφανίζεται πιο συχνά σε άτομα μικρότερης ηλικίας (<65 ετών). Τα πιο συχνά αίτια είναι:
 
Δυσπλαστικό ισχίο (Συγγενής πάθηση του ισχίου)
Είναι μια πάθηση που προσβάλει κυρίως τις γυναίκες. Η αιτιολογία της είναι πολυπαραγοντική: γενετικοί , μηχανικοί, ορμονικοί.
 
Στην ήπια μορφή της (Δυσπλασία) η άρθρωση δεν διαμορφώνεται σωστά κατά την εμβρυική ηλικία με αποτέλεσμα η κοτύλη να είναι "ρηχή" και η κεφαλή του μηριαίου να μην καλύπτεται πλήρως από αυτή.
 
Σε πιο βαριές μορφές (Συγγενές Εξάρθρωμα του Ισχίου) η κοτύλη είναι ασχημάτιστη και η κεφαλή του μηριαίου είναι αποπλατυσμένη και εκτός αυτής.
 
Σύνδρομο μηροκοτυλιαίας πρόσκρουσης
Υπάρχουν κάποιοι ασθενείς που είτε γεννιούνται με μια ήπια διαταραχή του προσανατολισμού της κοτύλης (π.χ. retroverted η profunda) είτε εμφανίζουν προβλήματα στην ανάπτυξη της μηριαία κεφαλή με αποτέλεσμα την αλλαγή στο σχήμα της. Αυτό οδηγεί στην ανάπτυξη μιας κατάστασης που ονομάζεται σύνδρομο μηρο-κοτυλιαίας πρόσκρουσης. Υπάρχουν δύο τύποι:

Η πρόσκρουση δίκην τανάλιας (pincer) η όποια προσβάλει κυρίως γυναίκες 30-40 ετών και χαρακτηρίζεται από υπερκάλυψη της κεφαλής από την κοτύλη και 

Η πρόσκρουση δίκην λαβής πιστολιού (cam) που προσβάλει κυρίως άνδρες 20-30 ετών που έχουν έντονη αθλητική δραστηριότητα και χαρακτηρίζεται από απώλεια της σφαιρικότητας της μηριαίας κεφαλης, κυρίως στο πρόσθιο – άνω τμήμα.

Και στους δυο τύπους κατά την κάμψη, προσαγωγή και έσω στροφή του ισχίου, η κεφαλή να προσκρούει στο χείλος της κοτύλης. Αυτή η πρόσκρουση οδηγεί αρχικά σε ρήξη του επιχείλιου χονδρού και στη συνέχεια σε καταστροφή του αρθρικού χονδρού (οστεοαρθρίτιδα). Πολλές φορές οι δυο τύποι συνυπάρχουν (πρόσκρουση μικτού τύπου)
 
 
Το σύνδρομο μηρο-κοτυλιαίας πρόσκρουσης εμφανίζεται με πόνο στην μηροβουβονικη χωρά μετά από έντονες δραστηριότητες η μετά από παρατεταμένο κάθισμα σε μια καρέκλα. Ο πόνος επιτείνεται κατά την κάμψη – προσαγωγή και εσύ στροφή του ισχίου. Πολλές φορές ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται και κάποιο κλικ στο ισχίο.
 
Οστεοχονδρίτιδα της άνω μηριαίας επίφυσης
Αυτή συμβαίνει κατά την παιδική ηλικία και έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια της σφαιρικότητας της κεφαλής του μηριαίου. Πρόκειται για ανωμαλία της ανάπτυξη της κεφαλής του μηριαίου που αποδίδεται βασικά σε ισχαιμικής νέκρωσης.
 
Επιφυσιολίσθηση της άνω μηριαίας επίφυσης
Ολίσθηση της άνω μηριαίας επίφυσης σημαίνει ουσιαστικά μετακίνηση της κεφαλής του μηριαίου προς τα πίσω και κάτω σε σχέση με τον αυχένα του μηριαίου. Αυτή συμβαίνει στην εφηβείας, την περίοδο της ταχείας ανάπτυξης του σκελετού. Προσβάλει κυρίως τα παχύσαρκα αγόρια ή ψηλά με μακριά άκρα κορίτσια. Με την πάροδο των χρόνων και ειδικά αν αυτή δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα οδηγεί οστεοαρθρίτιδα.
 
Οστεονέκρωση της κεφαλης του μηριαίου
Για λόγους που δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένοι (π.χ. λήψη κορτιζόνης σε μεγάλες δόσεις, δρεπανοκυτταρική αναιμία κλπ) ένα τμήμα της κεφαλής του μηριαίου οστού μπορεί να υποστεί έμφραγμα που οδηγεί σε ισχαιμική νέκρωση. Το αποτέλεσμα είναι το νεκρωμένο υποχόνδριο οστό να μην μπορεί να υποστηρίξει τον υπερκείμενο αρθρικό χόνδρο, να υποχωρεί και η κεφαλής του μηριαίου να χάνει την σφαιρικότητάς της.
 
Λοιμώδης αρθρίτιδα
Τα μικρόβια και η τοξίνες που εκκρίνουν αυτά προκαλούν, αν δεν αντιμετωπιστούν εγκαίρως, άμεση καταστροφή του χόνδρου. Αν αυτό συμβεί στην παιδική ηλικία η αρχιτεκτονική δομή του ισχίου καταστρέφεται γιατί το ισχίο σε αυτή την ηλικία αποτελείται κυρίως από χόνδρο. με αποτέλεσμα την ανάπτυξη πρόωρης οστεοαρθρίτιδας.
 
Μετατραυματική αρθρίτιδα
Οι τραυματισμοί και τα κάταγμα είτε προκαλούν άμεση καταστροφή του αρθρικού χόνδρου (π.χ. κάταγμα) είτε καταστρέφουν την φυσιολογική ανατομία της άρθρωσης (π.χ. Ρήξη του Επιχειλίου Χόνδρου ή Ρήξη του Στρογγύλου Συνδέσμου της Κεφαλής του Μηριαίου) με αποτέλεσμα την προοδευτική φθορά του χόνδρου. Και στις δυο
 
 Φλεγμονώδες Αρθρίτιδες
 
 Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι το αρχέτυπο της φλεγμονώδους αρθρίτιδας. Αποτελεί συνήθως μέρος μιας γενικότερης ασθένειας που τελικά προσβάλει πολλές αρθρώσεις. Αυτή είναι μια αυτοάνοση νόσος στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος επιτίθεται στις υγιείς αρθρώσεις, στους ιστούς και στα όργανα. Συμβαίνει συχνότερα στις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία (15-44) και προσβάλει τον αρθρικό υμένα των αρθρώσεων. Μπορεί να προκαλέσει πόνο, δυσκαμψία, οίδημα και απώλεια της λειτουργίας στις αρθρώσεις. Οι ασθενείς με φλεγμονώδη αρθρίτιδα αισθάνονται δυσκαμψία για παρατεταμένες χρονικές περιόδους κυρίως τα πρωινά. Αυτή η δυσκαμψία υποχωρεί σταδιακά με την δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Στο τελικό στάδιο οδηγεί σε σταδιακή διάβρωση του χόνδρου όλων των προσβεβλημένων αρθρώσεων προκαλώντας την παραμόρφωσή τους. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα προσβάλλει κυρίως τις αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών και τείνει να είναι συμμετρική. Καμία άλλη μορφή αρθρίτιδας δεν είναι συμμετρική.
 
Άλλες μορφές φλεγμονώδους αρθρίτιδας που σπάνια προσβάλουν το ισχίο είναι:
 Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
 Ουρική αρθρίτιδα (Ποδάγρα)
 Αντιδραστική αρθρίτιδα
 Η ψωριασική αρθρίτιδα
 Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
 
Ποιά είναι η θεραπεία της αρθρίτιδας?
Η θεραπεία της αρθρίτιδας του ισχίου επικεντρώνεται στη μείωση του πόνου και τη βελτίωση της κινητικότητας της άρθρωσης. Στην αρχή είναι συντηρητική και περιλαμβάνει: φυσιοθεραπεία, ανάπαυση, έλεγχο του σωματικού βάρους, αποφόρτιση, φάρμακα από το στόμα (ΜΣΑΦ) και ενδοαρθρικές εγχύσεις. Όταν ο πόνος αρχίζει να περιορίζει τις συνηθισμένες καθημερινές δραστηριότητες παρά τη λήψη των ΜΣΑΦ και η κίνηση της άρθρωσης μειώνεται σε μεγάλο βαθμό η χειρουργική θεραπεία αποτελεί τη μόνη λύση.  Η χειρουργική επέμβαση λέγεται αρθροπλαστική (ολική αρθροπλαστικήή αρθροπλαστική επιφανείας) και περιλαμβάνει την εμφύτευση μιας τεχνητής άρθρωσης (πρόθεση) η οποία αντικαθιστά την φθαρμένη συνήθως με τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας για ταχύτερη ανάρρωση.
 
 
 
ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΛΑΚΩΝ ΜΟΡΙΩΝ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ
 Υμενίτιδα
 
Υμενίτιδα είναι η φλεγμονή του αρθρικού υμένα ο οποίος επενδύει εσωτερικά τον αρθρικό θύλακο. Κάθε πάθηση του ισχίου μπορεί να ερεθισει τον αρθρικό υμένα και να οδηγήσει σε φλεγμονή του. Τα συμπτώματα που συνοδεύουν την υμενίτιδα είναι ο πόνος και η δυσκαμψία τις πληγείσας αρθρώσης.
 
 Συνδρομο πρόσκρουσης του ψοϊτη

Ο τένοντας του ψοϊτη φυσιολογικά ολισθαίνει εμπρός από το άνω χείλος της κοτύλης. Πολλές φορές σε ατομα με έντονη αθλητική δραστηριότητα ο τένοντας τρίβεται πάνω στο χείλος της κοτύλης με αποτέλεσμα να ερεθίζεται (φλεγμαίνει) και να προκαλεί πόνο. Επίσης, σε ασθενείς με ολική αρθροπλαστική του ισχίου της οποίας το κοτυλιαίο εμφύτευμα δεν έχει τοποθετηθεί σωστά ο τένοντας του ψοϊτη είναι δυνατόν να προσκρούει στο προβάλον χείλος του κοτυλιαίου εμφυτεύματος και να προκαλεί πόνο. Αυτός ο πόνος επιτείνεται κατά την είσοδο και έξοδο από το αυτοκίνητο, την καρέκλα ή το κρεβάτι. Το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται σχεδόν αποκλειστικά με προθέσεις χωρίς τσιμέντο επειδή αυτές είναι πιο ογκώδεις.
 
 Συνδρομο πρόσκρουσης λαγονοκνημιαίας ταινίας
 
Ορισμένες φορές η λαγονοκνημιαία ταινία αναπτήσει μια πάχυνση και η τάση της αυξάνει. Το αποτέλεσμα είναι ότι κατά την κάμψη του ισχίου η λαγονοκνημιαία προσκρούει με δύναμη στον μείζονα τροχαντήρα και αναπηδά παράγοντας έναν έντονο ήχο ενώ δίνει και την αίσθηση οτι το ισχίο φεύγει από την θέση του. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται και «κροτούν ισχίο» και είναι πιο συχνή στης γυναίκες.
 
 Τροχαντηρίτιδα
 
Οι ορογόνοι θυλακοι λειτουργούν ως επιφάνειες ολίσθησης για τη μείωση των τριβών μεταξύ των ιστών του σώματος. Ο ορογόνος θύλακος του μείζονα τροχαντηρα βρίσκεται στην εξωτερική πλευρά του ισχίου μεταξύ του μείζονα τροχαντήρα και της λαγονοκνημιαίας ταινίας. Όταν αυτος ο θύλακος φλεγμαίνει, αναπτήσεται μια κατάσταση που ονομάζεται τροχαντηρίτιδα και προκαλεί πόνο στην εξωτερική πλευρά του ισχίου και τοπική ευαισθησία στην θέση του μείζονα τροχαντήρα. Είναι συνήθως αποτέλεσμα αυξημένης τριβής της υπό τάση λαγονοκνημιαίας ταινίας πάνω στον ορογόνο θύλακο του μείζονα τροχαντήρα.
 
 Σύνδρομο απιοειουδούς
 
Σε ορισμένα άτομα με έντονη αθλητική δρασηριότητα, κυρίως δρομείς μεγάλων αποστάσεων, ο τένοντας του απιοειδούς υφήσταται μια μικρο-ρήξη . Η τοπική φλεγμονή που αναπτήσεται όχι μόνο προκαλεί πόνο κατά την ενεργήτική έξω στροφή του ισχίου αλλα ερεθίζει και το παρακείμενο ισχιακό νεύρο δύνοντας συμπτώματα ισχιαλγίας.